O pałacu

Obiekt został wzniesiony na zlecenie Richarda von Blankensee, a zaprojektowany przez architektów Gustawa Knoblaucha i Friedricha Hollina. Ocalały z zawieruchy dziejowej z biegiem czasu był rozbudowywany, co wpływa na jego zróżnicowaną bryłę i liczbę kondygnacji. W 1987 został wpisany do rejestru zabytków i podlega ochronie konserwatorskiej.

Pałac, zbudowany na rzucie przylegających do siebie prostokątów, jako budowla eklektyczna charakteryzuje różnorodnością stylów oraz bogato zdobioną elewacją z wykuszami i występami. Od zachodu znajduje się taras z balustradą oraz zejście do parku. Zachowały się tu piękne, stylowe pomieszczenia. Hall główny ma wystrój drewniany, w sali balowej, tzw. Sali Lustrzanej, podziwiać można plafon ukazujący cztery pory roku (namalowany w 1902 r przez Maxa Gartnera). Ściany pokryte są kasetonami wypełnionymi tkaniną i lustrami.

W marmurowej bibliotece rośnie wysoka na dziesięć metrów palma konopna, przywieziona w 1919 r. z Palestyny. Obecnie jest ona otoczona przeszkloną kopułą. W otoczeniu pałacu znajduje się park podworski o powierzchni trzech hektarów